vrijdag 10 januari

De vlucht ging redelijk soepeltjes en dankzij het feit dat er redelijk veel plaatsen vrij waren zaten we niet opgepropt, maar konden we beiden twee stoelen nemen om wat beter te kunnen slapen.
We hebben wat gekletst en wat iaidozaken besproken, maar het grootste deel was rustig.
Misschien bijkomen van het werken, tot rust komen en bijslapen.
Of misschien ook als voorbereiding op wat stond te komen? Een gezonde lichte spanning en rust creeren om zo alle informatie op te kunnen verwerken en het lichaam voortebereiden op wat zou komen.
Niet dat we in een slechte conditie zijn of omdat iaido een zeer inspannende bezigheid is, maar het zou zonde zijn als we op slechts 80%zouden functioneren terwijl met een beetje extra rust het zo 95 of 100% zou kunnen zijn.
En dat iaido geen inspannende bezigheid is zal ik later in de week nog wel op terugkomen, na genoeg training iedere dag dan krijgt je lichaam het vanzelf zwaar.
Aankomst vliegveld Nagoya

Matsuoka sensei stond al op ons te wachten en op verzoek werden we meteen meegenomen naar een ‘Sento’, Japans badhuis. David met Matsuoka sensei naar de mannen en Elaine naar de vrouwen (in Japan is dat altijd gescheiden). In Japanse badhuizen is het de bedoeling dat je jezelf eerst helemaal schrobt van top tot teen op een krukje zodat je schoon kunt opwarmen in de verschillende baden (yakuzi, electrisch, etc). Na nog wat windowshopping namen we de trein naar Iwakura, waar Kinomoto sensei ook al klaarstond voor een enthousiast onthaal.
 In het hotel geinstalleerd.
In koffie bar gezeten het schema besproken.
Kemdotraining voor kinderen gekeken.
Met mai en Kinomoto-sensei samen gegeten bij Iwakura station gegeten.


Iwakura

Dit jaar zouden we in Iwakura, de thuisplaatst van beide sensei, verblijven in plaats van Nagoya. Iwakura is een sub-urb van Nagoya en in die in echt een dorpje: veel hardwerkende japanners, iedereen kent elkaar, weinig bezienswaardigheden en er komen nooit toeristen. Toch was het fijn om kennis te maken met de thuisbasis van de senseis, om zo beter te snappen waar ze vandaan komen en hoe hun leven werkt en welke dojos ze in de buurt regelmatig bezoeken.